My Liitle Home

ฮัดชิ้ว .. เช้านี้อากาศเย็น ๆ สบาย ๆ ดีทุกอย่างเลย แต่ ไหงเป็นหวัดเนี่ยเรา ไม่น่าเลยเรา

 

 

 

"หมอฝ้ายยยยยย  ...." เสียงเรียกของพี่พยาบาล ตามมาข้างหลัง

 

เราหันไปยิ้มให้อย่างคุ้นเคย

 

"หมอฝ้ายรู้ยัง เจ้าสังข์จะไปเชียงใหม่แล้วน๊า ศุกร์นี้เค้าจะมารับแล้วล่ะ"

 

"อ้าว หรอคะ จริงหรอ เร็วจังเนอะพี่ .."

 

 

 

เจ้าสังข์ หนูน้อยวัยเก้าเดือน ไม่สินะ ตอนนี้ก็คงสิบเอ็ดเดือนแล้ว

 

เมื่อสองเดือนที่ผ่านมา น้องสังข์ หรือ เจ้าสังข์ ที่เรียก ๆ กันถูกส่งมารักษาที่โรงพยาบาลที่ฝ้ายอยู่

 

ด้วยอาการมีบาดแผลรอยบุหรี่จี้เต็มไปหมดตามตัว สรุปแล้ว น้องถูกพ่อทำร้ายร่างกาย ตอนพ่อ "เมา"

 

ฝ้ายเองไม่ใช่แพทย์เจ้าของไข้หรอกนะคะ แต่เห็นแล้วก็เอ็นดู สงสารน้องน่ะค่ะ

 

หน้าตาน่ารักน่าชัง แต่เก้าเดือน เฮ้อ ยังคอไม่แข็งเลย

 

ดู ๆ พ่อเค้าก็ประมาณติดเหล้าเมายา แม่ก็ดูไม่ค่อยปกตินัก ลูกคนก่อน ๆ ก็เห็นว่าเอาไปขาย

 

นี่ยังท้องอีกคนได้หลายเดือนแล้วด้วย ไม่อยากจะคิดเลย ออกมาจะยังไงกันเนี่ย

 

 

 

พอสรุปได้ว่าเจ้าสังข์ ถูกทำร้ายร่างกาย เราก็ต้องแยกเค้าออกมาเพื่อไม่ให้ถูกทำร้ายซ้ำอีก

 

มีสังคมสงเคราะห์คอยดูแลเรื่องต่อให้ .. เค้าว่าต้องส่งต่อไปบ้านเด็กกำพร้าที่เชียงใหม่

 

น่าสงสารมากเลย คงไม่มีใครอยากพรากพ่อแม่ลูก แต่ .. เห็นรอยบนตัวน้องแล้ว คงไม่ไหว

 

 

ถึงตอนนี้ เจ้าสังข์หนูน้อยตัวเล็ก ๆ ก็อยู่ที่วอร์ดเด็กมาได้จะสองเดือนแล้วสินะ

 

ตอนนี้อ้วนกลมเชียว อย่างกับคนละคน

 

เฮ้อ จะไปแล้วหรอ เคยเล่น เคยอุ้ม ที่นี่คนเยอะแยะคอยดูหนู ที่โน่นเด็ก ๆ เยอะเค้าคงดูทั่วถึงได้ยาก

 

แต่ยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึง

 

พี่ๆ พยาบาลที่เลี้ยงสังข์มาเศร้ากันเลย   "ผูกพัน"

 

ฝ้ายเองก็คงคิดถึงเหมือนกัน โตขึ้นคงจำไม่ได้แล้ว เคยเอามาเลี้ยงที่ห้อง ทำซะป่วนคงลืมยาก 55

 

 

ยังไงก็ขอให้หนูได้เจอคนดี ๆ ที่รักหนู มีครอบครัวใหม่ที่ดี เร็วๆ นะจ๊ะ

 

หมอฝ้าย และ พี่ๆ พยาบาลที่นี่คงคิดถึงหนูมาก เจ้าตัวแสบ